Lieve medelevers,
Fijn dat je er weer bent.
Vandaag wil ik het met je hebben over iets heel belangrijks. Vraag jij je wel eens af hoe het toch komt dat je al je kilootjes zo lekker vasthoudt, terwijl anderen kunnen eten zonder dikker te worden?
Vraag je je wel eens af waarom jouw lijf dit 'vasthouden' eigenlijk doet?
Kijk, ik zie het zo. Je geest en je lijf zijn een. Je geest (je Ik) woont in je lijf en gebruikt dat lijf om te communiceren. Wanneer het met je innerlijke Ik goed gaat, omdat je het serieus neemt, het goed verzorgt en het met respect bejegend, is je geest, je Ik, tevreden. Gevolg: een stabiele binnenkant en een stabiele buitenkant.
Helaas zijn we niet altijd zo heerlijk in balans. Soms vallen we onszelf af, beschuldigen we onszelf of nemen we onszelf dingen kwalijk. We zijn niet altijd onze eigen beste vriend, zoals we wel zouden kunnen en moeten doen. (ik haat het woord moeten, maar in dit geval is het geoorloofd!)
De 6.. de eerste 3.
Wanneer je lijf vet of vocht vasthoudt duidt dat op de volgende mogelijke innerlijke oorzaken. Redenen voor je disbalans. Redenen voor je onderbewustzijn (je Ik, je geest) om je zo omvangrijk mogelijk te laten zijn.
Let op! Hierbij ga ik uit van een redelijk/relatief gezond lijf. (stofwisselingsziekten of darmziekten (bijvoorbeeld) kunnen een ander spijsverteringpatroon geven dat hier niet zonder meer onder te scharen is).
Maar goed, dat gezegd hebbende wil ik de 6 gaan noemen.
Als jij je altijd al afvroeg waarom je probeert te lijnt terwijl de kilootjes gewoon blijven plakken of steeds weer terug komen.. dan is dit het moment om ook een binnen in jezelf te gaan kijken en voelen.
Wandel met me langs de 6, (oordeel niet onmiddellijk!), laat ze eens bij je naar binnen komen en onderzoek wat ze met je doen. Welke reden herken je? Welke raakt je? Welke irriteert je misschien zelfs? (daar zit mogelijk ook een angel voor jou...)
Goed. dit zijn ze, de eerste 3. (De volgende 3 besprek ik morgen met je)
1. Vocht/vet vasthouden als bescherming tegen de buitenwereld. Soms kan de wereld zoveel prikkels op je af sturen dat je letterlijk overprikkeld kunt raken. Het kan ook zijn dat je omgeving je niet positief behandeld, je misbruikt, je pijn doet, je geweld aan doet. Dit zijn mogelijke redenen dat je onderbewuste d.m.v. je lijf je iets steviger probeert neer te zetten. Je lijf gaat zich dan letterlijk breder manifesteren, om steviger te staan en om gezien te worden.
2. Als manier jezelf in bedwang te houden. Heb je ook al die fijne lessen geleerd toen je klein was? Dit hoort niet, dat mag niet, dat hoort zo, zus en zo moet, wat zullen anderen er wel van denken? etc. Het zorgt allemaal voor een inkrimping van je Ikje. Je gaat je aangepast gedragen, je gaat je inhouden. Niet boven het maaiveld uit willen steken, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg.. etc. Het zijn de lessen die we allemaal in meer of mindere mate hebben gehad.
Uiteindelijk wil je jezelf weer gaan zijn. Je spontaniteit, je creativiteit, je impulsiviteit, het mag er weer zijn. Wanneer je in je onderbewustzijn al die lessen van vroeger nog bewaard en gelooft en daar niet bewust afstand van nam, kan het zijn dat je onderbewuste delen je lijf een laagje geven, om je ' in bedwang te houden' als het ware. Je zet jezelf als het ware in een soort (in be-)dwangbuis.
3. Ruimte innemen. In dit geval heb je moeite om je eigen ruimte te claimen en in te nemen. Je voelt je wellicht snel te veel, snel minder waardevol dan anderen. Je gaat steevast stappen opzij voor anderen, misschien laat je zelfs over je lopen. Kortom: je hebt niet door dat je (figuurlijk) even breed, groot en stevig mag zijn als ieder ander. Daarom gaat je lijf het voor je doen. Je lijf gaat zich uitzetten, om je ruimte op die manier in te laten nemen.
Wel.. laat ze maar eens zinken en zie wat het met je doet. Sta open en oordeel niet. Soms valt t kwartje pas een tijd later, en soms meteen. Alles is ok. En misschien vindt jij je ingang tot je oplossing wel in de volgende 3 die ik je morgen ga uitleggen.
Mijn dag.
Mijn dag was rommelig en onrustig. Nou.. eigenlijk was mn dag prima, maar ik was onrustig. De reden: rommel om me heen. Tafel vol ongesorteerde spullen, eten op t aanrecht, wasmand vol was naast de bank, etc. Je kent het wel..
Wat deed het met mij? Het maakte me wiebelig en ongedurig. Hierdoor kreeg ik onmiddellijk de behoefte te eten. (Dat kwartje viel al snel.) Mijn innerlijke onrust zette ik om in een behoefte te kauwen en proeven. Gelukkig was er weinig ongezonds te vinden (dat wilde ik liever ook niet) dus beperkte ik me tot zoutstokjes en wat droge koekjes. Maar dat maakt het niet minder jammer! Ik wil van deze onrust afkomen! Niet langer een speelbal voelen van omstandigheden, maar meer innerlijke rust vinden. Ik mag mezelf rust gunnen. En dat ging dus ff dik mis vandaag. Ik at en at.. zoveel dat mijn honger verdween. Maar in plaats van de honger of trek kwam nu een naar gevoel. Ik had te weer lasten gebeuren. Disbalans in mij.. eten in mn kanis. Shit.
Ik ga in mezelf op zoek naar de oplossing voor deze trigger. Ik denk dat ik moeten zoeken in de hoek van perfect willen zijn en dat niet kunnen, en daardoor oordelen over mezelf. Pijnlijk.. voor mijn ikje.
Hm.. het was een vermoeiende dag. Niet eens doordat ik het zo druk had, nee het was eneverend en intensief. Mijn hoofd is vol en moe. Tijd voor wat rust.
Liefs en tot morgen, tot blogs.
x Syl.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten