Hallo lieve allemaal,
T was n relaxte zondag, wat mij betreft. Niet veel wereldschokkends beleefd of gedaan. Begonnen met chillen (in bed), lekker goed ontbeten (ik ga me niet zitten verhongeren als ik gezonder wil gaan eten. Ik eet gezond, en zeker niet te veel. Maar wel genoeg. Honger lijden is ook geen zelf-liefde.) Vanmiddag nog even een terrasje gepakt. Deze keer geen wijntje of Jillz, maar lekker water. Niks mis mee. Weet je.. ik voel me altijd zo 'schoon' als ik water drink. Het voelde ook wel een beetje als een overwinning, dat water i.p.v. alcohol. Ook ons avond-likeurtje heb ik afgezworen, voorlopig toch. Als ik het heel goed doe deze komende week, sta ik mezelf zaterdag misschien wel een Roseetje toe. Wie weet. Ons jongste kleinkind is jarig (A, ze wordt 2), dus daar moet op gedronken worden.

Vandaag het pak mellowcakes maar open gemaakt en er de helft uit gegeten. (nee, niet alleen!). De rest geef ik aan J mee naar zijn werk. Daar kunnen zijn collega's er hun toch al iets gezette buikjes aan tegoed doen. Dat gaat vast lukken, en ben ik er van af.

Even over morgen. D day. Ik ga morgen beginnen met lopen, samen met dochter S. We zullen 3 a 4 keer per week gaan lopen. Ik loop met mn nordic stokken, en S zonder. Ik geef toe, die stokken schrijf je eerder toe aan 65 plussers die eigenlijk niet weten hoe ze ze moeten gebruiken, maar toch was ik een van de eerste mensen die ze jaren geleden al had. Ze werken ideaal voor mij. Ze houden mijn lijf in balans, mn werveltjes mooi opgestapeld en daarmee mn gewrichten op zn plaats. Super. Zonder stokken krijg ik binnen 15/30 minuten zeere gewrichten in mn heupen. (nee dat heeft nada te maken met overgewicht, maar met de reuma die ik al jaren heb). Met stokken houd ik het veel langer vol. Dus bejaardensport of niet.. schijt aan!

Morgen naar t ziekenhuis met zoon R. Tandartsbehandeling onder narcose. Tja.. de techniek staat voor niets. Ik moest vroeger nog in de stoel bij de schooltandarts, wat een veschrikking was dat! Toen ik heel klein was, was ik zo bang. Ik rende de stoel uit, tandarts en moeder achter me aan. Na een paar rondjes in de behandelkamer, die voor mij toen voelde als een enorme balzaal, had Iwan de verschrikkelijke er genoeg van. Kindvriendelijk als hij was snauwde hij mijn moeder toe: " neem dat kind maar mee, daar ga ik niet aan beginnen!" Dat was oh zo heerlijk voor mijn jonge kinderziel... De l#l. Hij moest eens weten.  Maar zoon R is deze ellende bespaard gebleven. Schooltandartsen bestaan niet meer. Wie dat ooit bedacht mag van mij aan een hoge boom te drogen worden gehangen. Maar ach.. wat maak ik me nog druk. Het is voorbij, en dit gemopper past niet in een lichter leven.

Ik ben best moe geworden vandaag, ondanks de zeerk beperkte hoeveelheid activiteiten. (Bovendien ben ik geen nachtbraker. Ik ben eerder een vroege vogel, dan ben ik t fitst.) Ik viel (tot grote hilariteit van zoon R, lekker toch, van die pubers!) al drie keer in slaap op de laptop met mn vingers nog op t toestenbord. Misschien is het tijd de zwaartekracht zn werk te laten doen en mn ogen echt te laten dichtvallen, in bed. Morgen weer n dag.
Morgen ga ik je vertellen over de inhoud van het boekje dat ik ga gebruiken en toepassen om het lichter lijf-lichter leven te gaan bereiken. Maar nu eerst.. slapen! Yeah!

One more night till D day. Als ik wakker wordt is t gedaan met ondoordacht eten. Ik moet de neiging onderdrukken mezelf te vertellen dat ik nu dus nog wel even iets ongezonds mag eten. Gek toch. Morgen wil ik uit liefde voor mezelf leren om lichter te leven, en vandaag zou ik mezelf nog even liefdeloos pijnigen met ongezonde junk. Alsof liefde voor mezelf morgen pas begint. Dus nee.. ik eet nu niks meer. Liefde begint nu!

Liefs en tot blogs
Syl.