Dag 2.. tijd om t plan concreet te gaan maken! (zweet..)

De tweede dag van de "Lichter leven" quest. Vanochtend vroeg wakker geworden met een hoofd vol plannen. De bouwvakkers die ik verwachtte bleken niet te komen, dus alle tijd mijn blog te lanceren.
Man oh man.. de adrenaline spuit mijn oren bijna uit! Eerst Nannet (vd Ham, schrijver van t boek dat ik ga gebruiken/onderzoeken) gemaild en gesmst met het nieuws over mn blog. Benieuwd wat ze er van vindt. En nog veel benieuwder of ze dat mij ook zal laten weten. Ik hoop t wel, en dat ik het niet morgen in haar blog moet lezen. Zou ze zo zijn? Nee vast niet. Ik verwacht n warm mens met beide voeten op aarde die geinteresseerd zal zijn in mijn bevindingen, bespiegelingen en ontdekkingen. Ergens voelt ze als een world-sister. Die zijn heel belangrijk voor ons vrouwen, onze zusters. We kunnen elkaar opbouwen, bekrachtigen, activeren, bemoedigen, aansturen en motiveren. Ik GA er voor!

Nu ik zit te schrijven merk ik dat ik bij t onderwerp ' lichter worden' weg blijf. Hm. Wat is dat?
Eerlijk..? Ik zie een beetje op tegen a.s. maandag. D day. De dag van de grote verandering. De dag van de gezonde leefstijl-start... De dag dat de chocola, chips en andere zooi in de prullenbak verdwijnen. Ja, ik ga t doen. Maar ik denk er liever nog niet aan. Is dat gek of wat? Vind ik wel. Ik ben een zelfverzekerde, stoere, zelfwaarderende vrouw die graag een gezond lijf heeft. Waarom gaat dit me dan zo lastig af? Das nou juist waarom ik t boekje ga gebruiken. Ik geloof niet in afvallen via dieeten. Je moet eerst in jeZELF opruimen. Je focus moet liggen op zelf-liefde en zelf-waardering. Alleen dan breng je een andere, gezondere leefstijl op. Ik WEET het...
Wat is dan mijn issue en de drempel? Het is tijd dat ik naar binnen kijk. Misschien zit daar onder die stoere laag ook nog een onzeker stukje. dat bang is zekerheden kwijt te raken? Want leuk of niet.. als je je klote voelt is het ook een zekerheid als je naar de kast kunt lopen om iets in je mond te stoppen. 'Valse macht' noemt mijn vriendin J het. Das waar. De valse macht van eten. Ik voel hem ook.
Ik troost me er soms mee. Dat moet klaar zijn.  Troost moet ik uit mijn hart gaan halen. I know...

En dan moet je weten dat ik niet eens een vreter ben. Geen grote zakken chips, geen hele repen chocola of pakken koekjes. Mijn zwaktemomenten zijn vlak voor t koken (tussen 16.00 en 17.00 uur) en als ik me rot (niet helemaal lekker in balans) voel over iets. Dan is de trip naar de kast bijna automatisme. Dan eet ik maar een klein beetje, maar ik doe het wel. Ik pak die troost met dat koekje. Shit.
Over shit gesproken...Ik kan het me ook helemaal niet veroorloven met mijn darmwerking. (Crohn). Waar anderen met deze ziekte afvallen en afvallen kom ik alleen maar aan, alleen al bij de aanblik van eten. Bovendien ver-gist suiker direct in mn darmen waardoor er borrelingen komen die in Spanje hoorbaar zijn. En vet.. ach.. ook maar niet doen, tenzij ik graag binnen 15 minuten naar t kleine kamertje wil rennen. Maar als je nu denkt dat ik die twee dingen al lang had geschrapt, heb je t mis.
Tuurlijk niet! Hm... Waar gaat ie dan fout als ik wel van mezelf zeg te houden en toch zo destructief met mn lijf om ga... klopt dat dan wel?

2 more days..
See ya! Liefs en tot blogs,
Syl.