Koop een taart en vier het! (zonder de taart)

Wauw! Vandaag de tweede reactie binnen van iemand die ik niet persoonlijk ken (de rest is tot nu toe van bekenden). Yeah! Joepie jippie jeej! Of, zoals mn dochter A het vroeger achteloos riep wanneer ik weer eens blij was om iets waar zij in haar pubertijd de lol niet van zag: ' Koop een taart en vier het'.
Nou.. die taart ik doe ik ff niet, maar vieren zeker wel. Ik ben oprecht blij met deze reacties. (En natuurlijk ook met die van mensen die ik wel ken!) Ik ben gaan schrijven om andere mensen te motiveren, inspireren, te doen lachen of huilen.. hoe dan ook, te raken. Ik merk dat dit lukt.
Het geeft ook een gevoel van verbondenheid, en dat sterkt me. Bedankt daar voor. Je reactie helpt me verder op weg.

Tegen Saskia zou ik willen zeggen: Wat fijn om van je te horen! Super welkom op mijn blog.Laat je af en toe weten wat je er van vindt? (het kan nu wel weer via de blog!) En vertel me ook wat t lezen van het boekje met jou doet! Ik ben erg benieuwd naar jouw ont-dekkingen en daaruit mogelijke volgende besluiten. Keep me posted!
En Grace: Welkom in mijn leven! Ik ben blij dat je herkenning vindt in mijn woorden. Mag ik iets zeggen? Waarom wachten tot het gevoel, de moed of het doorzettingsvermogen je aan komt waaien? Waarom niet gewoon nu die stap zetten? Zie t eens los van lijnen en bekijk het eens als een manier om respectvol met jezelf om te gaan. Want voor mij is dat alles dat het is. Dat gun ik je zo. Dat je in die spiegel kunt kijken en jezelf oprecht kunt zeggen dat je een tof wijf ziet staan, die je waardeert, respecteert, bewondert en goed verzorgt. Waar je echt van houdt. Dat is de grootste stap. De keuze om zelfdestructie en zelfafwijzing niet meer te accepteren in en van jezelf. Die keuze is waar het om gaat. De rest is een gevolg. Kies voor jezelf Grace. Je bent prachtig, mooi en sterk, gewoon zoals je bent. En laat niemand je anders vertellen (en jij jezelf ook niet). Ga voor je zelf!

Lieve mensen.. ik weet t heus ook niet allemaal, op niets is een pasklaar antwoord. Maar toch is het wel echt waar.. alle veranderingen beginnen met een simpele keuze. De keuze voor jeZelf ook. Die nam ik een tijdje geleden. Ik ben een sterke vrouw die ongelofelijk veel meemaakte in dit leven maar er niet bitter of zuur van werd. Het heeft me in mn kracht gebracht, en ook dat was een keuze. Ik geloof niet in slachtoffer zijn. Iedereen maakt dingen mee. Nooit zomaar. Hoe vreselijk de dingen soms ook zijn, er valt altijd een les uit te trekken waardoor je verder kunt groeien. En dat is altijd mn uitgangspunt geweest bij alles dat ik meemaakte. Soms voelde ik me door god en iedereen verlaten en was mn lijf letterlijk uitgeput van de pijn en verdriet. En toch wist ik altijd zeker, ik kan dit aan. Ik weet nog even niet hoe, maar dit kan ik.
En zo zit ik er nu ook in. Ik voel me zo nu en dan gedemotiveerd of ontmoedigd. Maar ik weiger los te laten en het op te geven. Ik wil en zal 100% voor mezelf leren gaan en de slechte gewoonte van zelfdestructie af leren. Nogmaals, en ik kan het niet genoeg zeggen, liefde voor jezelf! Ik kan dit, en jij ook (en ja.. klinkt dapper, maar ik zeg het nu ook tegen mezelf).

Het boek. Spiritueel afvallen.
Hftstuk 1. Heb je lichaam lief.
Een confronterend begin. Een liefdesbrief, een noodkreet. Een paar zinnen:
' Mijn liefste, het gaat niet meer. Ik ben aan het eind van mijn latijn.' en verderop staat: 'terwijl het allemaal zo mooi begon tussen ons. We waren een uniek stel, jij en ik. Onvermoeibaar. We konden altijd op elkaar rekenen.' Nog wat verder lees ik: 'maar in de loop der jaren veranderde er iets. Ons leven werd hectisch. En te vol. Er was en is altijd werk te doen. Er is geen tijd voor rustige eten, rustig zitten, even niets doen. Je jaagt me constant op, en dwingt me mee te gaan in jouw stressvolle leven.' Het eindigt met: 'Hoe eindigt dit? Ik wil niet dat het eindigt! Nog lang niet! Wij horen bij elkaar. Laten we de rust en de aandacht voor elkaar terug brengen, lief. Laten we weer dansen zoals vroeger. Elkaar beminnen zoals in het begin. Het zal wat stroef gaan, maar ik beloof je dat ik je weer gelukkig zal maken. Het is nog niet te laat. Ik hou van jou en wil je nooit in de steek laten.
Voor altijd,
je lichaam.'

Een brief van een lichaam aan z'n bewoner. Wat zou je lijf jou te zeggen hebben? En beter nog.. wat zou je dan doen? (ik weet dat ik schrok toen ik me bedacht hoe ik mijn lijf af en toe bewust en stelselmatig laat kraken in z'n voegen, het geweld aan doe en respectloos behandel.)
Spiritualiteit: het betekent inzicht, zelfkennis, een persoonlijke levenshouding die los staat van dogma's en de gevestigde orde. (niks zweverigs aan dus!) Het overstijgt dat wat je zintuigen waarnemen en vertrouwt op een 'hogere realiteit'.
Het boek spreekt over een spirituele afslankreis. De schrijfster heeft die reis zelf ook gemaakt. Ze legt uit wat de kern is: heb je lichaam lief. Hoe doe je dat? Neem de signalen van je lijf waar en luister en naar. Negeer het niet. En reken af met de emotionele en psychische ballast in je leven. Dan kan ook je lijf vrij worden van ballast en zelfs kilo's. De schrijfster noemt dit een heerlijk vooruitzicht.
Ze kon wel eens gelijk hebben.
Tot slot een citaat, van Jim Rohn: 'Zorg goed voor je lichaam. Het is de enige plek die je hebt om te leven.'


Nog n klein verslag van vandaag. Het ging goed! Vandaag gelopen (vertaling: flink doorlopen, niet hardlopen) met dochter S. Een uurtje. Morgen weer, tenminste.. als er geen katten en honden uit de lucht komen vallen, zoals nu.
We lopen in Middelburg, dus wie mee wil doen, laat het me weten! We proberen om de dag te lopen, maar de komende 2 weken iedere dag. So join us if you like!

Het is weer laat geworden. Bedtijd voor deze vroege vogel. Morgen weer n dag. Wat zei pipo de clown ook alweer? 'Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen.. (of zoiets) Welterusten'.
En om het dan helemaal goed te eindigen gaan we voor de woorden van Sonja Barend: : 'Voor straks lekker slapen en morgen, gezond weer op!'
 (nou ja.. zo gezond mogelijk in ieder geval!)

Liefs en tot blogs.
Syl.